ConcoerN & Morale
ห่วงใย&กำลังใจ
หน้า 38

ทุกคนผ่านการเดินทางสร้างชีวิต หากก้าวผิดพลาดพลั้งยังไม่สาย สู้อดทนจนกว่า ชีวาวาย จุดที่หมายย่อมได้ชม..สมใจเรา 

และแล้วก็ยังเป็นเธอที่เข้าใจฉัน ทำให้คืนและวันยังอบอุ่นเสมอ ขอบคุณจริง-จริง สำหรับความรู้สึกดีดีที่มีจากเธอ จะไม่หวั่น..ต่อสิ่งเลวร้ายที่เจอ เพราะมีเธอเป็นกำลังใจ

ยามใดเธอสุขสม ฉันชื่นชมด้วยสมหวัง ยามใดเธอพลาดพลั้ง อย่าสิ้นหวังหรือท้อใจ - -

ก็แค่เอ็นท์ไม่ติด ไม่เห็นต้องเสียใจสุดชีวิตขนาดนั้น ปีหน้าก็มี ลองใหม่อีกทีให้รู้กัน ขอแค่เธอเชื่อมั่น เธอจะไปถึงฝันได้แน่นอน

วันนี้เธออาจจะแพ้ แต่มันก็แค่กรรมการตาไม่ถึง สิ่งเดียวที่อยากให้เธอคำนึง คือวันหนึ่งชัยชนะต้องเป็นของเรา

ยามเธอมีใคร-ใครก็มา ถึงคราวเธออ่อนล้าเขาคงหนีหาย เมื่อนั้นฉันขอเป็นคนแรกที่ปลอบใจ แม้อาจเป็นคนสุดท้ายที่เธอจะนึกถึงก็ตาม

หยุดเถอะ หยุดไขว่คว้า ก็รู้ดีว่า..ไขว่คว้ามาไม่ได้ ปล่อยเถอะ..ปล่อยเขาไป แล้วหยุดอ่อนไหว เลิกร้องไห้เสียที - -

ขอเป็นกำลังใจเพียงเสี้ยวหนึ่ง แม้เธอจะไม่มีความลึกซึ้งให้ ขอเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจ ยามเธออ่อนแอเมื่อไหร่ ก็ยังมีใครเหลืออีกคน

ยามใดใจของเรานั้นมันท้อถอย อย่าเศร้าสร้อยปล่อยใจให้โศกสันต์ ลุกขึ้นสู้ต่อในวันใหม่พลัน เพราะชีวิตคนเรานั้นยังอีกไกล

ปลายขอบฟ้า เธอเห็นแววตาฉันไหม เห็นรึปล่าวสายตาแห่งความห่วงใย เมื่อเธอห่างไกลใจฉันห่วงหา..เหลือเกิน