อยู่บ้านแล้วสูบหนังสือเป็นว่าเล่น
ต้องใช้คำว่าสูบเลย เพราะอ่านหนังสือได้เปลืองมาก เล่มหนาๆวันละเล่มๆ
ทุกวัน วันก่อนการ์ตูนแปดเล่มในวันเดียว..
อ่านจบแล้วรู้สึกเปลืองไงไม่รู้
เพราะเล่มนึงก็ไม่ต่ำกว่าร้อยสองร้อยอยู่แล้ว แล้วแบบถ้าต้องอ่านแบบนี้ทุกวัน
แค่จ่ายค่าหนังสือก็อานแล้ว นี่โชคดีที่ว่า หนังสือพวกนี้ถ้าไม่ใช่ว่ามีอยู่แล้ว
เพราะน้องซื้อมา ก็ได้ความกรุณาจากเพื่อนๆน้องสาวที่ให้ยืมมาอ่านได้
... บางทีน้องก็ยืมมาจากห้องสมุด
นี่อ่านน้อยแล้วนะเจ้าคะ
จำได้ว่าตอนอยู่ม.1เคยอ่านหนังสือในห้องสมุดโรงเรียนจนหมดไปเลยมุมนึง..
ปลื้มใจมาก คือ อ่านไปได้ครึ่งนึงแล้วมันหมดที่อยากอ่านแล้ว
แล้วมันเหลืออีกนิดหน่อย ก็เลยทำสถิติสักหน่อย อิอิ
แต่มุมอื่นทำไม่ได้หรอก
หนังสือที่ห้องสมุดที่สตรีวิทย์ สมัยก่อน บางเล่มเปิดมาจะเหลืองกรอบ
กรอบจริงๆนะ ร่วงลงมาเป็นชิ้นๆได้เลย บางเล่มมีปั๊มว่ายืมครั้งสุดท้ายเมื่อ
20 ปีก่อน.. แหม น่าเก็บเข้าพิพิธภัณฑ์จริงๆเลย
มีหนังสืออยู่เล่มที่น้องยืมมา..
ไอน์สไตอะไรสักอย่างนี่แหละ.. ประมาณอัตชีวประวัติ หันไปถามคุณน้องที่อ่านไปแล้วนิดหน่อยว่าเป็นยังไงบ้างเล่มนี้
"ตอนจบพระเอกตายน่ะพี่มิงค์"
"........................."
