วันที่ 8 มีนาคม 2544

กลับไปทำ M Romance อีกครั้ง.. หลังจากกระหน่ำอัพเดทไปตอนวาเลนไทน์ แต่พอหลังจากนั้นก็เงียบหายไป เหมือนคนทำมันใช้พลังงานหมดไป แล้วก็เลยไม่มีแรงทำต่อหลังจากวาเลนไทน์เลย.. แต่จริงๆ.. มันแล้วแต่อารมณ์มิงค์มากกว่าอ่ะค่ะ.. กับ section นี้.. อยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็ไม่ทำ มิน่าล่ะ.. เวบความรักของชาวบ้านถึงได้แซงหน้าไปไกล..

ก็จะให้ทำไงเล่า เราก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้วนี่นา วันนี้ก็กลับไปทำให้แล้ว ไม่ใช่เพราะอารมณ์ด้วย แต่เพราะหน้าที่รับผิดชอบมากกว่า พี่ตั้มเปิดเวบบอร์ดมาให้สองวันแล้ว มิงค์มีชื่อว่าเป็นคนคุม แต่เพิ่งรู้วันนี้.. อ่ะอ้าว.. เปิดแล้วเรอะ.. ทำไมดิฉันไม่รู้เรื่องเลยล่ะนี่.. วันนี้เลยมานั่งทำ M Romance ซะ.. ปวดหัวไปเลย

เพราะต้องไปตามตอบกระทู้ๆทุกๆกระทู้ ตามลบเป็นงานอดิเรก... คำถามที่ถามมามันก็ตอบได้อยู่หรอก แต่พอตอบมากๆเข้าชักไม่สนุกแล้ว.. กระทู้ไหนโชคร้ายก็ซวยไปที่มาเจอมิงค์ตอนแรงๆ.. พี่ตั้มเองก็บอกว่า อนุญาต อยากด่าก็ได้เลย.. กลัวอะไร อำนาจอยู่ในมือ.. วะฮะฮะ... บางกระทู้ก็เจอนิสิตาอัดซะเละฐานตั้งคำถามไม่คิด..

แต่จะไปว่าเค้าก็ไมได้ เพราะเรื่องพวกนี้เวลาเป็นเรื่องของตัวเองเนี่ยมักนึกไม่ค่อยออกหรอก แต่ถ้าเป็นเรื่องของคนอื่นนะ.. ก็จะมองว่า อะไรกัน แค่นี้เอง ทำไมไม่ทำยังงั้น ทำไมไม่ทำยังงี้... เรื่องพวกนี้ไม่รู้ว่ามันละเอียดอ่อน หรือความรักมันทำให้คนตาบอดและก็สมองไม่ทำงานไปชั่วขณะรึเปล่า

แต่ก็เต็มใจจะตาบอดและสมองไม่ทำงานกันใช่มั้ยล่ะ... เพราะไม่งั้นเราก็หากินไม่ได้หรอก.. อิอิ