12 พฤศจิกายน 2544

โดนคนเหงาบลูเรนเจอร์หาว่าอู้
บอกว่าคิดถึงมามี๊ ก็หาว่าเรากระแดะ..
หนอย มาทำเป็นรู้ทันอีก..

เลยต้องมาเขียนไดอารี
ทำหน้าที่ไดอาริสต์ที่ดีบ้าง
(ว่าจะไม่เขียนละ ทะเลาะกะคอมนิดหน่อย
แต่คืนดีกันแล้ว เลยมาเขียนหน่อย)

วันก่อนไปเดทกะพชก. มา..
พชก.บอกว่าให้เก็บความลับ
แต่เก็บความลับได้ไงอ่ะ
เราไม่โกหกกันเองอยู่แล้วนี่ไซเล้งเตอร์
แต่ปิดความลับไม่ได้
เพราะเค้าถามกันตรงๆ เราก็ต้องตอบไป.. จริงป่ะ

อากาศเริ่มหนาวแล้วเนอะ
ไม่น่าเชื่อเลย ว่าปีนี้จะหนาวได้
เพราะมันตั้งท่าว่าจะไม่หนาว
เข้าพฤศจิกาแล้วมันยังร้อนตับแตกอยู่เลย
ใครจะไปคิดว่ามันจะหนาวได้
แล้วลมหนาวก็มาแล้ว... ไชโย
แต่มาพร้อมอาการหวัด .. ฮัดเช้ย...
แบบว่าปกติต้องรู้สึกถึงลมหนาวก่อน
แต่คราวนี้รู้สึกถึงหวัดก่อนเลย
แล้วก็พาลติดเค้าไปทั่วบ้าน..
เป้าหมายต่อไปคือ ออฟฟิศ หุหุ

..ลมหนาวมาเมื่อใด
ใจฉันคงยิ่งเหงา
คืนวันที่มันเหน็บหนาว
ไม่รู้จะทนได้นานเท่าไหร่
ลมหนาวมาเมื่อใด
กลัวฉันกลัวขาดใจ
เพราะหัวใจที่มันอ่อนไหว
ไม่เคยได้รักจากใครสักที ..

เพลงนี้แหมาะกะหน้าหนาวนี้มากเลย
มีคนบอกว่าหนาวปีนี้มันแลเหงาๆชอบกล
เพลงนี้ก็คงจะเหมาะออกเนอะ...




ในที่สุดมันก็ให้เขียนบ้างแล้ว อ่านจนเหนื่อย
Name
Email
ICQ
Message


 

 

สตอรี่ไทย.คอม ฟรี! ไดอารี่ ออนไลน์  
Copyright (c)1999-2000 Mthai, Inc. All rights reserved.
All comments are welcome at mink@mthai.com ICQ 14184835
Bandwidth supported by Internet Thailand, Web Designed by M Studio