วันที่ 15 มีนาคม 2544

ไม่รู้ว่าเคยเขียนเรื่องนี้มาก่อนรึเปล่า แต่เห็นทีไรก็ขัดลูกหูลูกตาทุกที กับเด็กๆที่ทำตัวไม่น่ารักเลย.. แต่ไปน่ารักในสายตาพ่อแม่ตลอดเวลา อย่างนี้เค้าจะเรียกว่าพ่อแม่รังแกฉันรึเปล่านะ

เด็กบางคนเพิ่งหัดพูด ก็จะพูดได้ทีละคำ สองคำ.. ตอนนี้ใครเป็นพ่อแม่ก็เป็นปลื้ม ลูกเริ่มพูดได้แล้ว อันนี้เราก็เข้าใจนะ เวลาเห็นเด็กๆหัดพูดมันก็น่ารักจริงๆแหละ น่าสอนให้พูดคำโน้นคำนี้กับคำพูดน่ารักๆ ที่น่าพูดนะ.. แต่บางคนนี่หัดพูดโดยการด่าพ่อด่าแม่ คงได้ยินมาจากคนที่บ้านนั่นแหละ.. แล้วพ่อแม่ก็ปลื้มใจว่าลูกพูดได้แล้ว โดยที่ไม่ได้นึกเลยว่า ที่ลูกพูดมาน่ะมันไม่เหมาะนะ เค้าก็จะแค่คิดว่า โอ้ย น่ารัก หนูพูดได้แล้ว พูดอะไรได้ก็ช่างเถอะ หนูพูดได้แล้วก็พอ แล้วเด็กก็จะคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดากับคำด่าพวกนี้ มันไม่น่ารักเลยนะ เวลาที่ออกไปข้างนอกแล้วลูกพูดกับพ่อแม่แบบนี้เนี่ย.. แล้วเด็กก็ลามไปพูดกับคนอื่น โตก็พูดกับเพื่อน ครู ญาติผู้ใหญ่ แล้วตอนโตไปจะไปบอกก็ไม่ได้แล้วว่ามันผิด มันทำมาตลอดแล้วนี่นา จะไปเปลี่ยนอะไรได้

อีกกรณีนึง.. ประเภทเจอหน้าใครก็บอกให้ตีเค้า เป็นการโชว์การรับคำสั่งจากพ่อแม่ได้.. ทำไมไม่สอนให้ไหว้ หรือหอมแก้มแทนนะนี่ .. ออกจะน่ารักกว่ามากมาย แล้วเด็กก็ไม่รู้หรอกว่ามันควรไม่ควร ออกไปเจอใครข้างนอกก็ไล่ตีเค้าไปซะหมด เด็กก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่จะไล่ตีใครต่อใครที่เห็น มิงค์นี่ก็ไม่รู้เป็นไร เด็กรังเกียจหรือไงไม่ทราบ เวลาเจอเด็กที่ถูกสอนแบบนี้มา โดนตีทุกทีที่เจอหน้าเลย.. พ่อแม่ก็กรี๊ดกร๊าดปลื้มใจ ลูกมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นได้ แต่มันควรมั้ยนั่น โตแล้วจะไม่ยิ่งกว่านี้เหรอ นี่ยังมีอีกหลายเรื่องที่เด็กเริ่มเลียนแบบผู้ใหญ่ เริ่มทำโน่นทำนี่แล้วเค้าไม่รู้หรอกว่ามันผิดหรือมันถูก แต่ผู้ใหญ่จะดีใจเสมอที่ลูกได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ นั่นก็เป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ก็ไม่เคยบอกลูกสักทีว่ามันไม่ควรทำนะ มันผิด.. เค้าก็จะอ้างว่าลูกยังเด็กไม่รู้เรื่องหรอกว่าอะไรคือผิด อะไรคือถูก... เฮอะ.. คิดงี้ไงเด็กก็ไม่มีทางรู้หรอก...

มิน่าโตมาก็ไม่รู้ว่าอะไรที่ทำแล้วผิด อะไรที่ทำแล้วถูก.. ยังดีที่มีจิตสำนึกลาออกมาก่อนที่จะโดนประชาชนล่ารายชื่อถอดถอนนะท่านเฉลิม ..