11:30
มีไอซีคิวจากพี่เจส(จ๋า)เข้ามา
"มิงค์ ไปกินข้าวกัน"
"เดี๋ยวนี้เนี่ยนะ"
"ป่าว ตอนเย็น"
หลังจากเล่นตัวไปพักใหญ่
จริงๆอยากไปอยู่แล้วแหละ เพียงแต่ไม่เคยออกดึกๆเลยต้องไปขอความเห็นชอบจากท่านแม่ก่อน
ท่านแม่ก็แค่อือ ออ... เดี๋ยวนี้แม่ไม่รักแล้วค่ะ ปล่อยไปตามยถากรรม
แล้วตกเย็นเราและเพื่อนๆ
พี่ๆ น้าๆที่pantip และzilent ก็ไปทานอาหารเคล้าแจสกันที่ร้านfabb
ทุกคนเห็นหน้าเราแล้วต้องถามคำถามเดียวกัน มาได้ด้วยหรือ
กลับยังไง ทำนองนี้ เพราะเป็นที่รู้กันว่าถ้าพระอาทิตย์ตกดินแล้วไม่ต้องมานัดเราหรอก
เราไม่ไปไหนเด็ด เพราะมันจะกลับบ้านไม่ได้ แต่งานนี้คนชวนเสนอแพคเกจส่งถึงบ้านด้วย
ก็เลยหลวมตัวตกลงเพราะเห็นแก่ของแถมแท้ๆ...
มีคนตั้งข้อสังเกตว่าคุณลุงที่เล่นเบสหันมาค้อนโต๊ะเราอยู่บ่อยๆ
ก็โต๊ะนี้มีคนปาเข้าไปตั้งเกือบ 20 แล้วตามประสาชนชาวไซเบอร์เวลามีทติ้งกันทีนี่ก็เสียงดังอยู่แล้ว
แล้วนี่เราก็ต้องพยายามคุยแข่งกับเสียงเบสที่คุณลุงเธอเล่นด้วย
ก็ไม่น่าสงสัยหรอกว่าเค้าจะไม่พอใจ เพราะดูเหมือนพวกเราไม่มีอารมณ์สุนทรีย์กับดนตรีที่เขาเล่นกันเท่าไหร่
(เมื่อวานมีไดอาริสต์รุ่นเดอะมาจวกว่าเอาความลับในการทำมาหากินมาเผยแพร่ได้อย่างไร..
แหม มันไม่ใช่ทุกคนจะทำได้หรอกน่ะ อาศัยความเป็นมืออาชีพที่เขียนมานานสักหน่อยถึงจะพอทำได้
ในการที่เขียนเรื่องที่น่าสนใจได้ ในขณะที่ไม่มีอะไรจะให้เขียน)่
