พรุ่งนี้แล้วนะคะ
Mtha! Grand meeting
.. เป็นแฟน mthai ของแท้ ไม่ไปไม่ได้นะเจ้าคะ.. แล้วเจอกันในงานค่า
น้องสาวเพิ่งเข้าเรียนม.1ได้...
ก่อนที่จะเข้าได้นี่ก็เกือบแย่เหมือนกัน เพราะว่าพอพลาดสอบจากที่นึง
ก็จะไปสำรองที่อื่นๆไว้ ก็ปรากฎว่าทุกโรงเรียนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
เต็มหมดแล้ว ไม่มีที่ให้เรียน.. ขอโทษ นโยบายส่งเสริมการศึกษาภาษาอะไรในเมืองไทยเนี่ย
ออกมาเป็นแบบนี้ ไม่เห็นสนับสนุนให้เด็กเรียนจริงๆเลย เพราะพอบอกว่า
โอเค .. เราจะช่วยสนับสนุนโรงเรียนคุณ เท่านั้นแหละ... โอ้ย
มีที่ว่างเพียบเชียว...
แล้วแบบว่า
มิงค์จำได้ว่าสมัยมิงค์ต้องจ่ายค่าเทอม ซึ่งประมาณ 360 ตอนม.ต้น
แต่เด็กที่เข้าเรียนม.1พวกนี้จะไม่ต้องจ่ายค่าเทอมเพราะตามนโยบายแล้วไม่ต้องจ่าย..
เอิ่ม.. คือว่า แค่วันแรกเอาใบมอบตัวเนี่ย ขายเป็นแพคเกจค่ะ
พร้อมถุงโรงเรียน เทปเพลง หมวก และอะไรสารพัดอย่าง ชุดละ
700 ไม่ซื้อไม่ได้เพราะมีใบมอบตัวอยู่ในนั้น... แล้วนอกจากนี้แล้วยังมีค่าอะไรจิปาถะไม่รวมชุดนักเรียนและหนังสือที่ต้องซื้อใหม่อีก
2500 บาท คือถ้าไม่จ่ายก็ไม่ต้องเข้าเรียนที่นี่นะเจ้าคะ
แล้วยังงี้เด็กที่จนๆ(อย่างดิฉัน) จะได้เรียนหนังสือมั้ยล่ะนี่..
ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ทุกคนที่มาเรียนที่นี่จะมีปัญญาจ่ายเงินนะ..
700 หรือ 2500 สำหรับบางคนมันเรืองเล็กน้อย แต่สำหรับหลายคนเค้าอาจจะต้องหาเงินทั้งเดือนเลย
เห็นก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เก็บไปเป็นกำไรเข้าโรงเรียนล้วนๆ
โรงเรียนนะคะ เป็นสถานที่ที่ให้การศึกษาแก่เด็กนักเรียน
มิใช่การทำธุรกิจเพื่อทำกำไร ถ้าเป็นโรงเรียนเอกชนก็ว่าไปอย่าง
พอเข้าใจ แต่โรงเรียนรัฐบาลทำแบบนี้ ไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไร
กับแผน marketing ที่ดูดี้ดีในการหาเงิน ...
ถึงแม้ว่าจะบอกว่าเป็นโรงเรียนใหญ่แล้วรัฐบาลไม่ให้งบสนับสนุนมากมายก็ตาม
แต่การหาเงินกับเด็กนักเรียนขนาดนี้ก็ไม่ใช่วิสัยที่ควรกระทำเลย
เหมือนรีดเลือดจากปูที่ไม่มีทางสู้ด้วย เพราะงั้นไม่ต้องแปลกใจหรอกว่า
ทำไมเด็กๆพวกนี้พออยู่ชั้นสูงๆแล้วถึงไม่ค่อยยอมช่วยเหลือโรงเรียนเท่าไหร่
ก็พี่ท่านเล่นเอาเงินไปซื้อคริสตัลตกแต่งห้องที่ตั้งชื่อตามตัวเองบ้าง..
ซื้อหินอ่อนมาปูทางที่สมควรให้รถวิ่ง หรือทำประตูอัลลอยด์หรูหรา
แต่ปล่อยห้องน้ำให้ไม่สมประกอบ ... กลอนยังไม่มีเร้ยยย
