มาอัพให้ช้าไปหน่อยคงไม่ว่ากันเท่าไหร่
เพราะกว่าจะมีแรงขยับเขียนไดอารี่ให้อ่านกันก็เย็นวันจันทร์เข้าไปแล้ว..
ดึกๆแล้วคึกเจ้าค่ะ..แต่เช้าๆบ่ายๆ จะหลับท่าเดียว... งาน
meeting mthai ที่ผ่านไปก็ขอบคุณน้องๆที่มาร่วมงานกันมากกว่าที่พี่ๆได้คาดหวังซะอีก
(ยังจำได้ว่าเมื่อสองปีก่อน ทุกคนเรียกน้องมิงค์ๆ บางทียังเมื่อต้นปีนี้ด้วยซ้ำ
แต่ไหงเมื่อวานได้ยินแต่เสียง พี่ๆตลอดเลย.. สงสัยคงต้องยอมรับควมจริงเสียแล้ว
ดื้อรั้นไปก็ไม่มีประโยชน์เท่าไหร่)
ยอมรับความตั้งใจจริง
และความจริงใจที่น้องๆให้กับเอมไทยค่ะ คงมีเวบไม่กี่เวบที่โชคดีมีเด็กๆในบริวาร
เอ้ย.. น้องๆสมาชิกที่น่ารักๆขนาดนี้ (หนุ่มๆหลายคนในงานยืนยันได้)
ไว้งานหน้าถ้ามีการจัด meeting แบบรวมหลายๆเวบแล้วมีการประกวดว่าเวบไหนหน้าจาดีสุดนี่
เอมไทยกินขาดแน่นอน (แต่ต้องเก็บพวกพี่ๆ staffs ไปไกลๆก่อนนะ)
ใจจจริงแล้วไม่ค่อยอยากเขียนเท่าไหร่
เพราะยังรู้สึกอายอยู่ ... ขอสารภาพตรงนี้เลยว่า.. เมื่อวานทำเป็นมั่นใจไปงั้นแหละ
ไม่เค้ย ไม่เคยร้องคาราโอเกะตั้งแต่เกิดมา มิงค์ร้องเพลงไม่เป็นต่างหาก..
ที่ผิดคีย์น่ะมันเรื่องปกติ ถ้าร้องได้สิเรื่องแปลก แล้วยังจะแกล้งกันอยู่ได้
เห็นมีคนบางคนเยาะเย้ยเราลงเวบอีกต่างหาก.. จำไว้ ...
จบดีกว่า..
ยังอายอยู่
