เพื่อนสนิทเพิ่งอกหักมา..
(อีกแล้ว)
หลังจากคุยกันพักใหญ่ก็ถามว่า
คนนี้คบมากี่เดือน
"สี่เดือน"
"โหย นี่เราสองคนจะไม่มีใครทำลายสถิติได้เลยหรือ"
สถิติที่ว่าคือ คบแฟนให้เกินปี
(ปีนึงนี่เธอทำไว้คราวที่แล้ว ..
เอ้ย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะคบใครเพื่อทำลายสถิติหรอกนะ
เอามาแซวกันเล่นเท่านั้น)
แล้วเหตุผลที่แฟนเธอขอเลิกคือ
"ทัศนคติไม่ตรงกัน"
ซึ่งมิงค์สวนไปเลยว่า บ้ามาก..
กับการขอเลิกด้วยเหตุผลนี้
คนเราเกิดมาทุกคนทัศนคติไม่มีตรงกันทุกเรื่องหรอก
แม้แต่พี่น้องฝาแฝดก็เถอะ..
แล้วเรื่องที่ไม่ตรงกันคือ
เพื่อนเราดันมองโลกในแง่ดีเกินไป
เออ บุญของแกแล้วล่ะเพื่อน
ไม่งั้นจะได้ผู้ชายคิดมากไม่เข้าเรื่องเป็นสามี
ท่าทางจะชอบผู้หญิงมองโลกในแง่ร้าย
หาเรื่องว่านอกใจตลอดเวลา
คนสองคนที่เกิดมาจากที่ต่างกัน
มีชีวิตที่ต่างกันมาตลอดยี่สิบกว่าปี
แล้วมาอยู่ด้วยกัน สนิทกันในเวลาไม่กี่เดือน
จะให้คิดเหมือนกันทุกเรื่อง
.. ไม่มีทางหรอก..
สิ่งสำคัญที่ทำให้คนสองคนคบกันยืนยาวได้
มันเป็นเรื่องของความเข้าใจเป็นสำคัญ
เข้าใจว่าเราแตกต่างกัน...
ไม่ใช่การมองหาคนที่เหมือนเรา
ไม่ใช่การมองหาคนที่ไม่มาทะเลาะกับเรา
คุณว่าการทะเลาะกันเป็นเรื่องไม่ควร
ในการคบเป็นแฟนหรือเปล่า
มิงค์ว่าไม่เลยนะ... ทะเลาะกันได้
แต่ทั้งสองคนต้องสวมนวมขึ้นเวที
ทะเลาะกันอย่างยุติธรรม
และไม่มีการเยาะเย้ยเมื่อใครสักคนชนะ
จุดประสงค์เบื้องลึกของการทะเลาะกัน
คือการปรับความเข้าใจเข้าหากัน
ว่าชั้นคิดงี้ เธอคิดงี้
ชั้นไม่พอใจตรงไหน เธอไม่พอใจตรงไหน
ชั้นปรับให้เธอได้มั้ย ถ้าไม่ได้ เราจะทำยังไง
การปล่อยผ่านเรื่องที่เราไม่พอใจไปเรื่อยๆ
หลีกเลี่ยงการทะเลาะกัน
เพราะกลัวว่าจะสิ้นสุดความสัมพันธ์
รังแต่จะทำให้ความสัมพันธ์นั้นสิ้นสุดเร็วขึ้น
เพราะถ้าคุณเก็บเรื่องที่หนึ่งที่ไม่พอใจไว้
แล้วคิดว่าอดทนไว้ดีกว่า ไม่เป็นไรหรอก..
แน่ใจได้อย่างไรว่ามันจะไม่มีเรื่องที่สามพันแปดร้อย
แล้วแน่ใจได้อย่างไรว่าความอดทนจะไม่สิ้นสุดลง
แล้วเมื่อนั้นระเบิดลูกใหญ่ก็จะลง..
แล้วเมื่อนั้นสิ่งที่คุณกลัวก็จะเกิด
แต่เพื่อนเราไม่มีอาการเศร้าหลงเหลืออยู่แล้ว
สิ่งหนึ่งที่ถูกใจที่เธอพูดขึ้นมาคือ
"รู้มั้ยมิงค์ คราวนี้เราเลยได้รู้ว่ามีคนรักเราห่วงเรามากแค่ไหน"
แล้วยังมีลูกหยอดตามสไตล์เธอมาอีกว่า
"รู้งี้เลิกไปนานแล้ว ถ้ารู้ว่าจะได้ความรักจากคนรอบข้างมากขนาดนี้"
เหมือนทุกครั้งที่มีคนอกหักมาปรึกษา
ก็จะบอกว่า ลองมองดูประตูอีกบานสิ
ประตูบานนึงปิดลง จะมีอีกบานเปิดขึ้นเสมอ
แล้วเพื่อนเราก็เห็นอีกประตูบานภายในสามวัน
เก่งจัง เพื่อนชั้น...
(เธอบอกชั้นทำใจได้ภายใน 72 ชั่วโมง)
อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ..
เธอบอกว่า
น่าแปลกใจที่ความรักระหว่างหญิงชายมักไม่ยืนยาว
แต่ความรักระหว่างครอบครัว เพื่อนฝูงกลับยืนยาวกว่า
ทั้งๆที่ตอนที่เราคบกันตอนนั้น
ก็ไม่คิดว่าจะคบกันยาวนานจนถึงปานนี้
เราไม่เคยคาดหวังเมื่อแรกคบว่าจะรักกันตลอดชีวิต
เราไม่เคยคาดหวังเมื่อแรกคบว่าจะคบกันยาวนาน
เราไม่เคยคาดหวังเมื่อแรกคบว่าอีกสิบปีข้างหน้า
เราก็จะอยู่เคียงข้างกันตลอด...
แต่เราก็ทำได้..
แล้วทำไมกับความเป็นแฟนมันถึงไม่ได้
ทำไมต้องคิดว่าจะคบกันได้นานแค่ไหนนะ
ทำไมต้องคิดว่าเค้ามีอะไรที่เราไม่ชอบใจหรือเปล่านะ
เค้ามีอะไรที่จะขัดขวางการมีชีวิตคู่ของเราต่อไปมั้ยนะ
จะได้เจอคนที่ดีกว่านี้มั้ยนะ...
จำได้ว่าตอนแรกคบกับเพื่อนคนนี้
ก็ทะเลาะกันมากมายเหมือนกัน
แต่ปัจจุบันกลับกลายเป็นเพื่อนที่รักที่สุด
แม้จะไม่ค่อยได้คุยด้วยกันเลยก็ตาม
เพราะเพื่อนสนิทไม่จำเป็นต้องวัดเป็นปริมาณการติดต่อ
แต่อยู่ที่ใจมากกว่า
