เมื่อตอนบ่ายนั่งอยู่บนรถเมล
์มีคนข้างหลังคุยโทรศัพท์อยู่
"แกลองใช้ MSN หรือยัง "
blah blah blah
"เวบไดอารี่ เออ.. นั่นแหละ ที่ fwd ไปให้"
แล้วเราก็จับไม่ได้..
แหม .. ใครจะไปตั้งใจฟังขนาดนั้น
เรื่องส่วนตัวเค้าใช่มะ..
แต่มันบังเอิญลอยมาเข้าหูเท่านั้นเอง ..
ไม่รู้เวบไดอารี่ใครโดนเผาไปอ่ะนะ..
ไม่ใช่ของข้าพเจ้าแน่นอน..
เหล่าเวบไอาริสต์เจอปัญหาเดียวกัน
คือ ต้องโดนตินิดติหน่อย
เอ๊ะ คิดงี้ได้ไง คิดงั้นได้ไง
เอ๊ะ พูดหยาบจัง
เอ๊ะ ทำผิดนี่ ทำไมไม่ทำงี้
เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ...
ขอประทานโทษ
..
ขอใช้คำพูดเดียวกับเวบไดอาริสต์อื่นๆ
ที่ว่า.. นี่คือ ไดอารี่ข้าพเจ้า
ทำผิด ก็ถือว่าคนเราได้ทำอะไรบ้าง
ไม่งั้นคงทำไม่ผิด
คิดแบบนี้ก็เพราะมันเป็นชั้น
คิดแบบที่ไม่ตรงกับที่คนอื่นคิด
ก็เออสิ จะให้คิดเหมือนกันได้ไงเล่า
ยิ่งเหล่าไดอาริสต์พวกนี้ด้วย
คิดผิดปกติจะตาย..
ไม่ผิดปกติแล้วจะขายได้เรอะ
เช้าตื่นมาอาบน้ำ แปรงฟัน
เช้าตื่นมาอาบน้ำ แปรงฟัน
เช้าตื่นมาอาบน้ำ แปรงฟัน
เขียนงี้ทุกวัน ใครจะมาอ่าน..
เช้าตื่นมาแปรงฟัน อาบน้ำ..
เออ ค่อยเข้าท่าหน่อย...
