ว่าแต่เขา
อิเหนาเป็นเองอ่ะนะ เมื่อวานเพิ่งแซวพี่นกไปว่า อู้ ไม่ยอมเขียนไดอารี่
ตัวเองกลับไม่ยอมเขียนไดอารี่เหมือนกัน เมื่อวานมันหมดมุขจริงๆ
ไม่รู้จะเขียนอะไร นึกอะไรไม่ออก ขนาดมีคนช่วยคิดมุขแล้วก็ยังเขียนไม่ได้อยู่ดี
เอาเป็นว่า ไม่ต้องเขียนแล้วกัน สิ้นเรื่องสิ้นราวกันไป..
(เรื่องอู้นี่ขอให้บอก ไม่มีพลาดอยู่แล้ว)
พักนี้ไม่ค่อยได้ชอปปิ้งที่ไหน
ไม่ได้จ่ายเงินซื้อเสื้อผ้ามานานมากแล้ว วันนี้ได้โอกาสไปสยาม
เลย window shopping กับพี่ศาไปหนึ่งรอบ โอ้ย.. ตายละ
ไม่เคยมีอาการนี้มาก่อนเลย ประเภทอยากได้ไปหมดเนี่ย ร้านโน้นก็สวย
ร้านนี้ก็สวย อยากได้ อยากได้...
แต่ติดขัดตรงราคานี่แหละ
แล้วอีกอย่างมันSale กันบ่อยด้วย ข้าพเจ้าก็เกรงว่า พอจ่ายเงินซื้อแล้ว
พรุ่งนี้มันเกิดSale ขึ้นมา จะเกิดอาการคุมสติไม่อยู่กระทันหัน
เอาระเบิดไปปาสยามได้ (ลดทีไม่ใช่แค่ 10% นี่หว่า ลดทีอย่างต่ำก็
30% เข้าไปแล้ว ไม่ให้บ้าไหวเหรอ)
ไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะอดทนอดกลั้นไม่ซื้อของพวกนี้ได้นานขนาดนี้...
รองเท้าคู่สุดท้ายที่เราซื้อนี่ จำไม่ได้แล้วว่าซื้อมาเมื่อไหร่
คิดว่าเทอมที่แล้วกระมัง.. (ไม่นับรองเท้ารับปริญญานา
อันนั้นมันของจำเป็น ซึ่งยังไม่ได้ใส่เลย) ใครไม่เชื่อ
โดดข้ามไปเลย เชื่อยากสักหน่อยเราเข้าใจ ..
แล้วเทอมนี้กับเพื่อนๆที่สนิทกันก็ไม่ค่อยได้เจอด้วย
ไม่งั้นพวกเธอจะได้รู้ว่า พฤติกรรมการบริโภคเราเปลี่ยนไปแล้วนา
ไม่มี Impulse purchase แล้วเฟ้ย... (แต่ห้ามยุ โรคนี้ยังแก้ไม่หาย)
แต่อาการอยากได้ยังมีอยู่ดี....
อยากได้กระเป๋าสีฟ้าๆม่วงๆที่พีน่าง่ะ.. ช่วยด้วย ใครรู้บ้างว่าสยามมันจะSaleเมื่อไหร่กัน
ข้าพเจ้าจะถ่อไปตั้งแต่ห้างเปิดเลย.. เห็นว่าชิดลม Sale
กันอยู่หรือ นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเย็นแล้ว คงตามพี่ศา พี่หนอไปเสียตังค์ที่ชิดลมแล้ว
