แต่วันนี้อ้ายอีจัญไรที่เป็นลูกหลานไทยแท้ ๆ กลับพากันร้องแรกแหกกระเชอให้ทหารต่างชาติ เข้ามาตั้งฐานและเดินสวนสนามบนผืนแผ่นดินแม่ อย่างไร้ความสำนึกและรู้สึกละอายต่อวิญญาณของเหล่าบรรพบุรุษที่เฝ้าดูและปกปักรักษาแผ่นดิน

เพียงเพราะความอยากเด่นอยากดัง อีกทั้งยังเพื่ออำนาจทางการเมืองและความเป็นใหญ่ของฝ่ายตน
ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเพียงแค่ปัญหาภายในประเทศ ที่แค่ถ้าคนไทยจะรู้รักมามัคคีร่วมมือร่วมใจกันแก้ปัญหา นำพาประเทศให้รอดพ้นฝ่ามรสุมก็คงจะแก้ได้ไม่ยากเย็นอะไร

คิดดูแค่พระราชเสาวนีย์แห่งองค์ราชินีของประเทศที่พระราชทานมาไม่กี่วันก่อน บวกกับกระแสแห่งนกกระดาษแห่งสันติภาพที่ฟีเวอร์ไปทั่วทุกหัวระแหง มันก็ทำให้บรรยากาศแห่งความรักชาติและความสมานฉันท์ให้เกิดขึ้นกับเหล่าอาณาประชาราษฎ์ได้อย่างไม่ยากเย็น

ทุก ๆ คนที่ได้ยินได้ฟังพระราชเสาวนีย์ ต่างก็มีความรู้สึกปลาบปลื้มยินดีและพร้อมที่จะมีส่วนร่วมในการที่จะเอาความสันติสุขคืนมาสู่พี่น้องสามจังหวัดภาคใต้

ด้วยการร่วมมือร่วมใจกันพับนกกระดาษที่จะแสดงถึงความรักความห่วงใยจากพี่น้องร่วมชาติ เพื่อจะนำไปมอบให้กับเหล่าพี่น้องร่วมชาติที่ต้องทุกข์ระทมกับการกระทำอันสุดระยำตำบอนของไอ้พวกกบฏแผ่นดิน

บรรยากาศแห่งความร่วมมือร่วมใจและสมัครสมานสามัคคีของคนในชาติที่เกิดขึ้นแบบนี้ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมฝ่ายที่ไม่ชอบใจรัฐบาลถึงยังมีหน้าออกมากระแนะกระแหนคัดค้าน ว่าไร้สาระบ้าง แค่นกระดาษพับหรือจะดับไฟได้บ้าง แค่เพียงเพราะกลัวว่าถ้าทำกันสำเร็จก็จะกลายเป็นผลงานของฝ่ายรัฐบาลไปเท่านั้น

พวกมึงไม่ร่วมทำก็ไม่ต้องเอาตีนมาราน้ำได้ไหม จริงอยู่แค่นกกระดาษถ้ามีตัวเดียวมันก็คงทำอะไรไม่ได้ แต่ถ้ามันเป็นนกหกสิบสองล้านตัวที่คนไทยหกสิบสองล้านคนต่างก็ตั้งอกตั้งใจพับมันขึ้นมาละ มันจะทำให้เกิดพลังอันมากมายมหาศาลของแผ่นดินแค่ไหน เมื่อทุกคนในชาติหันหน้าเข้าหากันอย่างพร้อมเพรียง

นกกระดาษหนึ่งตัว ก็คือหัวใจของคนไทยหนึ่งดวง ที่แสดงถึงความห่วงหาอาทรต่อพี่น้องร่วมชาติ
พี่น้องของเราที่สามจังหวัดใต้ ที่ต้องการที่สุดตอนนี้ก็คือกำลังใจในการต่อสู่ฝ่าฟันต่อพวกอันธพาลสันดานหยาบนะ

กำลังใจนั้นสำคัญกว่ากำลังกายเสียอีก ผู้คนสามารถจะดำรงอยู่ได้แม้ไร้กำลังกายแต่มีกำลังใจ แต่ไม่มีใครสามารถจะมีชีวิตอยู่ได้หากไร้สิ้นซึ่งกำลังใจ แม้จะเปี่ยมล้นไปด้วยกำลังกาย

เคยได้ยินได้ฟังเรื่องคนที่เต็มไปด้วยกำลังและมัดกล้ามของร่างกาย ที่ฆ่าตัวตายเพราะหมดสิ้นกำลังใจไหม

มึงฟังเข้าใจกันไหมไอ้พวกบ่อนทำลายชาติ ซึ่งก็หมายถึงทุกคนที่ออกมาคัดค้านและกระแนะกระแหนต่อกระแสการพับนก ( ฝ่ายค้านและบรรดาขาประจำ )

กลับมาเรื่องการเรียกร้องให้ยูเอ็นเข้ามาจุ้นจ้านเรื่องกิจการภายในประเทศกรณีตากใบอีกที พวกมึงแน่ใจหรือว่ามันจะช่วยแก้ปัญหาได้ไม่ใช่เป็นการกระพือไฟให้ไหม้ลามมากขึ้น

ขนาดคนร่วมชาติ ที่แตกต่างกันเพียงแค่วัฒนธรรมและการนับถือศาสนาทุกวันนี้ยังอยู่ร่วมกันอย่างหวาดระแวง แก้ปมยังไม่ออกมองหน้ากันยังไม่ค่อยจะติด

แล้วจะให้ทหารต่างชาติ โดยเฉพาะฝรั่งมังค่ามันถือปืนเดินไปเดินมาบนท้องถนนของปัตตานี ยะลา และนราธิวาส นะหรือ

พวกมึงลองเอาหัวแม่ตีนคิดดูให้ดี ๆ อีกครั้งสิว่ามันจะเป็นการดับไฟใต้ หรือกระพือให้มันไหม้ลามไปยิ่กงกว่าเก่า

อย่าคิดว่าคุณพ่อฝรั่งของพวกมึงจะดีเลิศประเสริฐศรีไปซะหมด ยูเอ็นนะจะปากกล้าขาแข็งแต่ก็เฉพาะชาติเล็กชาติน้อยที่ไม่มีอำนาจต่อรองเท่านั้นแหละ

แต่พอกับไอ้อันธพาลโลกหัวโจกตัวจริงอย่างอเมริกาละ ได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ ให้มันยกทัพกรีฑาบุกไปเข่นฆ่าคนประเทศอื่นอย่างไม่มีความชอบธรรมแม้แต่น้อย ไม่ต้องไปมองอะไรมากเอาแค่กรณีอิรักกรณีเดียวก็พอ ยูเอ็นมีปัญญาสั่งให้อเมริกาหยุดเข่นฆ่าประชาชนชาวอิรักได้ไหม เพราะมันเป็นการเข่นฆ่าที่ไม่เป็นธรรมแต่แรก เพราะสหรัฐบุกยึดประเทศเขาโดยที่ไม่มีเป็นมติของสหประชาชาติ

เพราะฉะนั้นอย่าไปหวังพึ่งใครซะให้มาก ปัญหาของตัวเองก็แก้กันเองก่อนให้จนถึงที่สุด ไม่ใช่เอะอะอะไรก็ยูเอ็น เอะอะอะไรก็สิทธิมนุษยชนโลกกันยันเต

ปัญหาไฟใต้แก้ไขให้ลุล่วงได้ ด้วยพลังความรักความเข้าใจและตวามสมัครสมานสามัคคีของคนในชาติ ( ซึ่งมันได้เกิดขึ้นแล้วกับกระแสการพับนก ) ไม่เห็นจะต้องไปพึ่งพาไอ้พวกฝรั่งมังค่า อดีตนักล่าอาณานิคมแต่อย่างใดเลย

กลัวมันจะดับไม่ได้ก็เพราะไอ้พวกมือไม่พายเอาตีนราน้ำเหมือนพวกมึงนี่แหละ หุบปากเสียบ้างเถอวะเพื่อความสงบของชาติบ้านเมือง

ครั้งหนึ่งในชีวิตที่พวกมึงจะได้ทำสิ่งดี ๆ เพื่อแผ่นดิน  ถือว่าเป็นการหุบปากเพื่อชาติก็แล้วกันนะ กูขอร้อง !